דבורה הנביאה

דבורה איז געזעסן אונטער א טייטל-בוים צווישן רמה און בית אל, און די אידן זענען צו איר געקומען פאר משפט (שופטים ד':ד'–ה'). ווען יבין דער קעניג פון כנען האט אונטערגעדריקט די אידן, האט זי גערופן ברק בן אבינעם און אים געהייסן קעמפן קעגן סיסרא, יבין'ס גענעראל, ביי הר תבור (שופטים ד':ו'–ט"ז).

נאך דעם נצחון האבן דבורה און ברק געזאגט א שירה — 'שירת דבורה' (שופטים ה'), וואס מען ליינט אלס הפטרה פון פרשת בשלח. דער פסוק זאגט 'ותשקט הארץ ארבעים שנה' (שופטים ה':ל"א). חז"ל רעכענען זי צווישן די זיבן נביאות (מגילה י"ד ע"א).