יהושע בן נון

יהושע בן נון, פון שבט אפרים, איז געווען משה רבינו'ס משרת און תלמיד. זיין נאמען איז געווען 'הושע', און משה האט אים גערופן 'יהושע' (במדבר י"ג:ח', ט"ז). ער האט געפירט די מלחמה קעגן עמלק (שמות י"ז).

ער איז געווען איינער פון די צוועלף מרגלים, און נאר ער און כלב האבן גערעדט גוטס פון ארץ ישראל (במדבר י"ד:ו'–ט'). משה האט אים געמאכט פאר זיין ממלא מקום (במדבר כ"ז:י"ח–כ"ג; דברים ל"ד:ט').

יהושע האט אריבערגעפירט די אידן איבער'ן ירדן און איינגענומען יריחו (יהושע ג'–ו'). ביי גבעון האט ער געזאגט 'שמש בגבעון דום' (יהושע י':י"ב–י"ג). ער האט צעטיילט דאס לאנד, און איז נפטר געווארן 110 יאר אלט, באגראבן אין תמנת סרח (יהושע כ"ד:כ"ט–ל'). די משנה זאגט: 'משה קבל תורה מסיני ומסרה ליהושע' (אבות א':א').