ל"ג בעומר און די פייערן

ל"ג בעומר פאלט אויס דעם 33סטן טאג פון ספירת העומר – ח"י אייר. לויט די ראשונים האבן אויפגעהערט צו שטארבן די תלמידים פון רבי עקיבא אויף דעם טאג, און ביי פילע קהילות ענדיגן זיך די מנהגי אבילות פון ספירה אויף ל"ג בעומר. דעריבער מאכט מען דעמאלט חתונות, און מען שערט זיך.

ל"ג בעומר איז אויך די הילולא – דער יארצייט – פונעם תנא האלקי רבי שמעון בר יוחאי זי"ע. לויט א מסורה פון די לעצטע יארהונדערטער פארט מען צו זיין ציון אין מירון, ווי מען צינדט אן גרויסע פייערן, מען זינגט און מען טאנצט. שוין אין 18טן און 19טן יארהונדערט האבן רייזנדע באשריבן די הילולא אין מירון מיט פייערן און אפשערן קינדער, ווי א זאך פון טויזנטער מענטשן.

היינט ווערט ל"ג בעומר געפראוועט אין אלע חסידישע געגנטער: חסידישע רביים צינדן אן א הדלקה פאר זייערע חסידים, קינדער גייען ארויס מיט פיילן און בויגנס, און מען זינגט "בר יוחאי" און "רבי שמעון" ביז שפעט אין דער נאכט.