דניאל

דניאל איז געווען איינער פון די יונגע אידן פון יהודה וואס מען האט אוועקגעפירט קיין בבל. ער האט זיך נישט געוואלט מטמא זיין מיטן קעניג'ס עסן (דניאל א':ח'). ער האט פארטייטשט נבוכדנצר'ס חלומות (דניאל ב', ד'), און די שריפט אויף דער וואנט ביי בלשאצר — 'מנא מנא תקל ופרסין' (דניאל ה').

אין די צייטן פון דריוש איז דניאל אריינגעווארפן געווארן אין א גרוב מיט לייבן ווייל ער האט ווייטער געדאוונט דריי מאל א טאג קעגן ירושלים, און דער אייבערשטער האט אים געראטעוועט (דניאל ו'). זיין ספר האט אויך זעונגען וועגן די מלכיות און דעם קץ (דניאל ז'–י"ב).