עשיו הרשע

עשיו איז געווען דער זון פון יצחק אבינו און רבקה אמנו, און דער צווילינג-ברודער פון יעקב אבינו. ער איז געבוירן געווארן ערשט, רויטלעך און האריג, דערפאר האט מען אים גערופן 'עשו' (בראשית כ"ה:כ"ה).

דער פסוק זאגט אז עשיו איז געווען 'איש יודע ציד, איש שדה' — א יעגער (בראשית כ"ה:כ"ז). איין טאג איז ער געקומען מיד פון פעלד, און פארקויפט זיין בכורה צו יעקב פאר א טעלער רויטע לינזן; דער פסוק ענדיגט 'ויבז עשו את הבכורה' (בראשית כ"ה:כ"ט–ל"ד). דערפון האט ער באקומען דעם נאמען 'אדום'.

שפעטער האט יעקב באקומען די ברכות פון יצחק, און עשיו האט אים פיינט געהאט און געוואלט הרג'ענען (בראשית כ"ז:מ"א). יעקב איז אנטלאפן צו לבן. ווען יעקב איז צוריקגעקומען, איז עשיו אים אנטקעגן געגאנגען מיט 400 מאן (בראשית ל"ב:ז'), און זיי האבן זיך געזעהן (בראשית ל"ג). עשיו האט זיך באזעצט אין הר שיק ווייטער, און זיינע קינדער זענען געווארן די אומה פון אדום (בראשית ל"ו). זיין אייניקל איז געווען עמלק (בראשית ל"ו:י"ב).

חז"ל זאגן אז אין דעם טאג וואס אברהם אבינו איז נפטר געווארן, האט עשיו געטון פינף גרויסע עבירות (בבא בתרא ט"ז ע"ב). רש"י ברענגט אז 'יודע ציד' מיינט אויך אז ער האט 'געכאפט' זיין פאטער מיט זיין מויל — ער האט זיך געמאכט פאר א צדיק (רש"י בראשית כ"ה:כ"ז). אין חז"ל און אין די ספרים ווערט אדום פארבונדן מיט רוים און מיט דעם לעצטן גלות.