יעקב אבינו

יעקב אבינו איז געווען דער זון פון יצחק און רבקה, דער צווילינג פון עשיו. די תורה רופט אים 'איש תם יושב אהלים' (בראשית כ"ה:כ"ז). ער האט געקויפט די בכורה פון עשיו און באקומען די ברכות פון יצחק (בראשית כ"ה, כ"ז).

אויפן וועג צו לבן האט ער געחלומט פון דעם סולם (בראשית כ"ח:י'–כ"ב). ביי לבן האט ער חתונה געהאט מיט לאה און רחל (בראשית כ"ט), און געהאט צוועלף זין און א טאכטער דינה. ער האט זיך געראנגלט מיט א מלאך, און זיין נאמען איז געווארן 'ישראל' (בראשית ל"ב:כ"ה–כ"ט).

נאך יוסף'ס פארקויפן און די יארן פון צער, איז יעקב אראפ קיין מצרים (בראשית מ"ו). פאר זיין טויט האט ער געבענטשט די שבטים (בראשית מ"ט). ער איז נפטר געווארן 147 יאר אלט (בראשית מ"ז:כ"ח), און באגראבן אין מערת המכפלה (בראשית נ':י"ג). חז"ל זאגן אז ער האט מתקן געווען תפילת מעריב (ברכות כ"ו ע"ב).