נבוכדנצר

נבוכדנצר איז געווען דער מלך פון בבל. ער איז ארויפגעקומען קיין ירושלים, און אוועקגעפירט דעם קעניג יהויכין מיט די שרים, די בעלי מלאכה און די אוצרות קיין בבל (מלכים ב' כ"ד:י'–ט"ז).

שפעטער, ווען צדקיהו המלך האט זיך אנטקעגנגעשטעלט, האט נבוכדנצר באלאגערט ירושלים. מען האט געכאפט צדקיהו און אים בלינד געמאכט (מלכים ב' כ"ה:ז'), און נבוזראדן, נבוכדנצר'ס שר, האט פארברענט דעם בית המקדש און די שטאט (מלכים ב' כ"ה:ח'–ט'; ירמיה נ"ב).

אין ספר דניאל: דניאל טייטשט נבוכדנצר'ס חלום פון דעם צעלם מיט די פיר מלכיות (דניאל ב'); נבוכדנצר שטעלט אויף א גאלדענעם צעלם, און חנניה, מישאל און עזריה ווערן אריינגעווארפן אין א פייערדיגן אויוון און קומען ארויס געזונט (דניאל ג'); און ער ווערט משוגע און עסט גראז ווי א בהמה, ביז ער דערקענט דעם אייבערשטנס גדלות (דניאל ד').