אפשערן

דער אפשערן (פון אידיש "אפשערן" – אראפשניידן) איז דער מנהג צו שערן דעם ערשטן מאל די האר פון א אינגל ווען ער ווערט דריי יאר אלט. דער מנהג איז פארשפרייט ביי אידן פון פיל קהילות, און ספעציעל באליבט ביי חרדים און חסידים.

ביז דריי יאר לאזט מען די האר וואקסן. ביים אפשערן שניידט מען אפ די האר, אבער מען לאזט די פיאות – און פון יעצט אן טראגט דאס אינגל א יארמלקע און ציצית, און מען לערנט אים דאווענען און די אותיות פון אלף-בית. כדי די תורה זאל זיין "זיס אויף דער צונג", שמירט מען די אותיות מיט האניג, און דאס קינד לעקט זיי ביים לערנען.

אסאך פירן זיך צו מאכן דעם אפשערן ביי א צדיק'ס קבר, אדער אויף ל"ג בעומר אין מירון ביים ציון פון רבי שמעון בר יוחאי – א מנהג וואס איז שוין באקאנט פון 18טן יארהונדערט. אמאל וועגט מען די אפגעשניטענע האר און מען גיט צדקה לויט דער וואג.

פאר א חסידישע משפחה איז דער אפשערן א גרויסע שמחה – דער ערשטער טריט פון א קינד אין דער וועלט פון תורה.