חסידות סיגעט

געשיכטע

חסידות סיגעט איז געגרינדעט געווארן אין דער צווייטער העלפט פון די 1800ער יארן אין סיגעט, די הויפטשטאט פון מחוז מרמרוש. דער ערשטער רבי איז געווען ר' יקותיאל יהודה טייטלבוים, דער "ייטב לב" (געבוירן תקס"ח / 1808), וואס איז געווען רב אין אוהעל, סטראפקאוו, גארליץ און דראהאביטש, און פון יאר תרי"ח איז ער געווארן רב אין סיגעט; ער איז נסתלק געווארן ו' אלול תרמ"ו און מען האט אויפגעשטעלט אן אהל אויף זיין קבר אין סיגעט. נאך אים איז געקומען זיין זון ר' חנניה יום טוב ליפא, דער "קדושת יום טוב" (סיון תקצ"ו / 1836 – כ"ט שבט תרס"ד), דער טאטע פונעם סאטמארער רבי'ן ר' יואל טייטלבוים. דערנאך האט געפירט ר' חיים צבי טייטלבוים, דער "עצי חיים" (1880 – ו' שבט תרפ"ו / 1926), און זיין זון ר' יקותיאל יהודה (זלמן לייב), וואס איז געווארן רבי אין א יונגן עלטער און איז אומגעקומען על קידוש השם אין אוישוויץ כ"ה אייר תש"ד (1944) צוזאמען מיט זיין קהילה. פיר דורות נאכאנאנד זענען זיי געווען רבנים פון סיגעט, און די חסידות איז באקאנט געווען פאר שטרענגקייט, א שטארקע קעגנערשאפט צום ציונות און צו לימודי חול, און נאכגיין דעם וועג פונעם חתם סופר און פון צאנז. דער אהל פון די סיגעטער רבי'ס שטייט ביז היינט אויפ'ן בית החיים אין סיגעט.

היינט

נאך דער מלחמה איז ר' משה טייטלבוים (דער "ברך משה", ברודער פון ר' זלמן לייב) צוריק אין סיגעט און איז שפעטער אוועק קיין ניו יארק (תש"ז); נאך דער פטירה פונעם סאטמארער רבי'ן ר' יואל (תשל"ט) איז ער געווארן סאטמארער רבי. די סיגעטער חסידים זענען היינט א טייל פון סאטמאר, וואס ווערט היינט געפירט דורך זיינע צוויי זין, ר' אהרן און ר' זלמן לייב טייטלבוים. די טיטלען "סיגעטער רב" טראגן היינט מערערע אייניקלעך פון דער משפחה (לויט באריכטן).