חסידות דעעש

געשיכטע

חסידות דעעש איז א דינאסטיע וואס טראגט דעם נאמען פון דער שטאט דעעש אין טראנסילוואניע (היינט דעי, רומעניע). דער גרינדער איז געווען ר' יחזקאל פאנעט, מחבר פון "מראה יחזקאל" (תקמ"ג / 1783 – כ' ניסן תר"ה / 1845), געבוירן אין ביליץ אין שלעזיע; ער האט געלערנט ביים "ברוך טעם", אין פראג ביי די גדולים דארט, און זיין רבי אין חסידות איז געווען ר' מענדעלע רימאנאווער, צוזאמען מיטן חוזה פון לובלין און דעם קאזשניצער מגיד. ער איז געווען רב אין אוסטריק, טרעצל, און פון תקפ"ג אין קארלסבורג, וואס איז דעמאלט געווען די הויפטשטאט פון טראנסילוואניע. נאך אים האט געפירט זיין זון ר' מנחם מענדל פאנעט, מחבר פון "מעגלי צדק", "שערי צדק" און "אבני צדק", א תלמיד פונעם חתם סופר און פונעם "ישמח משה". דערנאך זיין זון ר' משה (נסתלק כ"ד כסלו תרס"ג), דער "כנסת יחזקאל" ר' יחזקאל פאנעט (ב' טבת תר"ל – כ"ב כסלו תר"צ), און ר' יעקב אלימלך פאנעט, מחבר פון "זכרון יעקב", וואס האט נישט געוואלט פארלאזן זיין קהילה און איז אומגעקומען על קידוש השם אין אוישוויץ י"ד סיון תש"ד (1944). זיין ברודער ר' יוסף פאנעט, וואס האט פריער געפירט א באקאנטע ישיבה אין אילאנדע, האט נאך דער מלחמה אויפגעבויט די קהילה אין דעעש, איז אנטלאפן פון די קאמוניסטן, און אין תש"ט איז ער געקומען קיין אמעריקע (בראונסוויל און דערנאך וויליאמסבורג); ער איז נסתלק געווארן י' אב תשכ"ב (1962).

היינט

דער הויפט‑הויף איז אין בני ברק (מער ווי 30 משפחות), געפירט דורך ר' יצחק יחיאל מיכל פאנעט, זון פון ר' צבי מאיר (נסתלק ב' תמוז תשס"ג) און איידעם פונעם שומרי אמונים רבי. זיינע ברידער זענען דעעשער רביס אין וויליאמסבורג (ר' משה זאב) און אין מאנרא (ר' ישכר דב). עס זענען דא נאך דעעשער רביס פון דער משפחה: ר' יעקב מענדל אין בארא פארק און אין גאולה, ירושלים; ר' יוסף אין רמות, ירושלים; ר' יוסף מענדל אין בארא פארק ("מעגלי צדק דעעש"); און דער קארלסבורגער רבי אין קאנאדע, ר' יחיאל אשר זעליג פאנעט.