נח

נח איז געווען דער זון פון למך (בראשית ה':כ"ח–כ"ט). די תורה זאגט: 'נח איש צדיק תמים היה בדורותיו' (בראשית ו':ט').

ווען די וועלט איז געווען פול מיט חמס, האט דער אייבערשטער געהייסן נח בויען א תיבה. נח, זיין משפחה און די בהמות און חיות זענען אריין אין תיבה, און דער מבול האט צודעקט די ערד (בראשית ו'–ח'). נאך דעם מבול האט דער אייבערשטער געשלאסן א ברית אז ס'וועט מער נישט זיין קיין מבול, און דער רעגן-בויגן איז דער סימן (בראשית ט':ח'–י"ז).

זיינע זין זענען געווען שם, חם און יפת. נח האט געפלאנצט א וויינגארטן (בראשית ט':כ'), און איז נפטר געווארן 950 יאר אלט (בראשית ט':כ"ט). חז"ל לערנען די זיבן מצוות בני נח (סנהדרין נ"ו ע"א).