משמר (דאנערשטאג ביינאכט)

וואס איז משמר

אין א ישיבה איז דער טאג צעטיילט אויף "סדרים", יעדער סדר מיט זיין חברותא און זיין שיעור ^[1]. אבער דאנערשטאג ביינאכט איז אנדערש: ביי א סך ישיבות בלייבט מען זיצן לערנען ביז שפעט — אמאל ביז נאך חצות, אמאל ביז פארטאגס. דאס הייסט "משמר", פון דעם לשון "שמירה", ווי א וועכטער וואס היט די נאכט.

דער טשאלנט

וואס מאכט א בחור וואך אום צוויי אזייגער ביינאכט? די גמרא, פארשטייט זיך. און אויך דער ריח פון טשאלנט וואס קומט ארויס פון דער קיך. ביי משמר שטעלט מען ארויס גרויסע טעפ טשאלנט, א קוגל, ביי עטליכע ישיבות אויך הערינג מיט א לחיים, און די בחורים עסן, זינגען א ניגון, און גייען צוריק לערנען. א מנהג וואס האט זיך אנגעהויבן אין ליטע איז היינט א שטיקל ביי יעדע ישיבה — ליטוויש אדער חסידיש.

א חסידישער בליק

חסידים זענען געוואוינט צו "דאנערשטאג צו נאכטס" מיט טשאלנט פאר שבת-צוגרייטונגען. ליטווישע בחורים האבן גענומען די זעלבע איידיע און צוגעלייגט א בלאט גמרא. שלום על ישראל: ביידע זייטן זענען מסכים אז טשאלנט אום צוויי אזייגער ביינאכט איז א מצוה, און די ראיה איז אז קיינער האט נאך נישט געפרעגט פארוואס.