חברותא

וואס איז א חברותא

א חברותא איז דער שטייגער פון לערנען וואו צוויי (אדער א קליינע גרופע) לערנען צוזאמען א סוגיא, זיי טענה'ן, פרעגן און ענטפערן ^[1]. אין ישיבות און כוללים איז דאס דער הויפט-וועג פון לערנען, און א בחור האט געווענליך א פעסטע חברותא פאר יעדן סדר ^[1]. מען גרייט זיך צו צום שיעור מיט דער חברותא, און מען חזר'ט דעם שיעור מיט אים נאכדעם ^[1].

פארוואס צו צווייען

אנדערש פון א קלאס וואו דער לערער רעדט און די תלמידים הערן, מוז יעדער אין א חברותא אליין טראכטן, אויפווייזן וואו דער צווייטער האט א טעות, און זיך פארטיידיגן ^[1]. "אדער חברותא אדער מיתותא", זאגט די גמרא — אדער מען האט א חבר צו לערנען, אדער עס איז ווי נישט צו לעבן.

דער קלאנג פון בית המדרש

ווער עס איז אמאל אריין אין א ליטווישן בית המדרש ווייסט: עס איז נישט שטיל. הונדערטער חברותות רעדן אלע אויף אמאל, מיט די הענט, מיט דעם גראבן פינגער, מיט "אבער!" און "נו, הערסט?". א חסיד וואס קומט אריין מיינט אז עפעס איז געשען. גארנישט איז געשען — מען לערנט נאר. און ווען צוויי חברותות קריגן זיך איבער א רש"י, זענען זיי נאכדעם די בעסטע פריינט ביים טשאלנט.