אבשלום

אבשלום איז געווען דער זון פון דוד המלך פון מעכה (שמואל ב' ג':ג'). ער איז באקאנט געווען פאר זיין שיינקייט און זיינע לאנגע האר (שמואל ב' י"ד:כ"ה–כ"ו). ער האט 'געגנב'עט דאס הארץ פון די מענטשן' (שמואל ב' ט"ו:ו'), און זיך געמאכט פאר מלך אין חברון; דוד איז אנטלאפן פון ירושלים (שמואל ב' ט"ו).

אין דער מלחמה אין וואלד פון אפרים האט זיך זיין קאפ פארכאפט אין א טערפענטין-בוים, און יואב האט אים געהרג'עט, כאטש דוד האט געבעטן מען זאל אים שאנעווען. דוד האט געוויינט: 'בני אבשלום, בני בני אבשלום' (שמואל ב' י"ח:ט'–ט"ו; י"ט:א').