א סורווייוואל גייד פאר חודש חשון: דער חודש אן קיין יום טוב

נו, מ'האט איבערגעלעבט תשרי. ראש השנה, יום כיפור, סוכות, שמיני עצרת, שמחת תורה. און פלוצלינג, חשון. נישט קיין איין יום טוב. נישט אומזיסט רופט מען עס "מר חשון".

ווי ווייסט מען אז מ'איז נאך אין תשרי מאוד? מ'כאפט זיך אויף מיטוואך און מ'טראכט וואס עסט מען היינט ביי דער סעודה. מ'גייט אויף דער גאס און מ'קוקט זיך ארום פאר א סוכה. איינער זאגט "גוט מארגן" און מ'ענטפערט "גוט יום טוב". און דער גארטל האט א נייע לאך. איך האב צוויי.

דער אמת איז, ס'איז נישט אזוי שלעכט. דער טאג האט ווידער א אנהייב און א סוף. דער שיעור איז צוריק זיבן אזייגער. דער וועקער ארבעט ווידער, צום באדויערן.

דיעטע? מיין ווייב האט מיר שוין געשטעלט א סאלאט אויפ'ן טיש. איך האב אים אנגעקוקט, ער האט מיך אנגעקוקט. מיר וועלן זען.

און אויב מ'פעלט א שמחה, מאכט מען אליין. א סיום, א מלוה מלכה מיט חברים, א שפאציר אין דער הארבסט לופט. און שבת איז דאך יעדע וואך דא, דאס נעמט קיינער נישט אוועק.

חנוכה איז שוין נישט ווייט. ביז דאן, א גוטן חודש, און הצלחה צוריקצוקומען צו זיך.