משה רבינו

משה רבינו איז געווען דער זון פון עמרם און יוכבד, פון שבט לוי (שמות ו':כ'). ווען פרעה האט געהייסן ווארפן די אינגלעך אין טייך, האט מען אים אריינגעלייגט אין א קעסטל אינעם יאר, און פרעה'ס טאכטער האט אים ארויסגענומען און אויפגעצויגן (שמות ב':א'–י').

ביים סנה (דער ברענענדיגער דארן-בוש) האט דער אייבערשטער אים געשיקט צו פרעה (שמות ג'). ער האט ארויסגעפירט די אידן פון מצרים, ביי קריעת ים סוף, און ביי הר סיני האט ער מקבל געווען די תורה און די לוחות. 40 יאר האט ער געפירט דאס פאלק אין מדבר. צוליב דעם 'מי מריבה' האט ער נישט געטארט אריינגיין אין ארץ ישראל (במדבר כ':י"ב).

משה רבינו איז נפטר געווארן 120 יאר אלט אויף הר נבו, 'ולא ידע איש את קבורתו' (דברים ל"ד:ה'–ז'). די תורה ענדיגט: 'ולא קם נביא עוד בישראל כמשה' (דברים ל"ד:י'). חז"ל זאגן אז ער איז געבוירן געווארן און נפטר געווארן ז' אדר (מגילה י"ג ע"ב).