א ליטווישער שמועס קעגן א חסידישן טיש: א גאסט'ס פארגלייך

א איד פון אונזער שכונה, א גוטער סקרן, האט באשלאסן צו גיין אין איין וואך סיי אויף א ליטווישן שמועס אין א ישיבה, סיי אויף א חסידישן טיש. ער האט געבראכט א נאטיץ-ביכל, און דא איז זיין באריכט. (ער בעט צו באמערקן: מיט'ן גרעסטן דרך ארץ צו ביידע.)

די צייט

• דער שמועס: אנגעזאגט אויף 9:30, אנגעהויבן 9:30, און ער איז אנגעקומען 9:31. ער האט געפילט ווי א בחור וואס איז שפעט געקומען אויף א בחינה.
• דער טיש: אנגעזאגט "נאכ'ן עסן", אנגעהויבן ווען עס איז געווען צייט. ער איז געקומען צו פרי, און געווארט מיט פיר הונדערט אנדערע אידן וואס זענען אויך געקומען צו פרי.

דער זיץ-פלאץ

• דער שמועס: א בענקל, א שטענדער, און א שטילקייט וואס מען קען הערן. ער האט נישט געוואגט צו הוסטן.
• דער טיש: די פארענטשעס. ער האט געשטאנען אויף דער פערטער שורה, צווישן א בחור וואס האט געשטופט פון רעכטס און א יונגערמאן וואס האט געשטופט פון לינקס, און ער האט גארנישט געדארפט האלטן זיך — ער איז געשטאנען פון זיך אליין.

דער קלאנג

• דער שמועס: איין קול, קלאר און טיף, און ווערטער וואס גייען גלייך אין הארצן. ער האט געהערט יעדן ווארט.
• דער טיש: דער ניגון. טויזנט קולות אין איינעם, וואס הייבן זיך אויף און פאלן אראפ ווי וועלן אין ים. ער האט נישט געקענט דעם ניגון — ביים דריטן מאל האט ער שוין מיטגעזונגען.

דאס עסן

• דער שמועס: קיין עסן. נאך'ן שמועס, א טעה מיט א קיכעלע אין דער קיך פון ישיבה, און א שמועס מיט א בחור וועגן דעם שמועס.
• דער טיש: שיריים. ער האט אויסגעשטרעקט די האנט אויף א שטיקל פיש, און צוריקגעקראגן א שטיקל ציבעלע, א פינגער פון א שכן, און א גרויסע שמחה.

וואס מען נעמט מיט אהיים

פונעם שמועס האט ער מיטגענומען א קבלה: פון היינט אן וועט ער נישט רעדן אין מיטן דאווענען. די קבלה האט געהאלטן ביז מיטוואך — וואס איז, לויט די מומחים, א גאנץ שיינער רעקארד.

פונעם טיש האט ער מיטגענומען א ניגון, וואס ער זינגט שוין א גאנצע וואך, ביים קאכן קאווע, אין קאר, און אפילו אין מיטן שלאף.

דער סוף-באשלוס

ווען מען האט אים געפרעגט וועלכער איז בעסער, האט ער געטראכט א רגע און געזאגט: "דער שמועס האט מיך געלערנט וואס צו טוישן; דער טיש האט מיר געגעבן דעם חשק עס צו טאן. איך מיין, א איד דארף ביידע."

און ווער עס איז אמאל געווען ביי ביידע, ווייסט: מען גייט אהיים א ביסל בעסער ווי מען איז געקומען.