ראדינער ישיבה (חפץ חיים)

א ישיבה אין ראדין

אין 1869, ווען דער חפץ חיים זצ"ל איז צוריקגעקומען קיין ראדין, איז זיין ערשטע זאך געווען צו צוזאמנעמען א גרופע יונגע תלמידים און לערנען מיט זיי ^[1]. ער האט שפעטער געשריבן, אז דער אייבערשטער האט אים אויפגעוועקט דעם גייסט צו זאמלען תלמידים און לומדים, און אזוי איז געבוירן געווארן די ראדינער ישיבה ^[1].

ישיבת חפץ חיים

צוליב דעם נאמען פון איר גרינדער, וועמען די גאנצע וועלט האט גערופן מיטן נאמען פון זיין ספר "חפץ חיים", האט מען די ישיבה גערופן "ישיבת חפץ חיים פון ראדין", און אירע שפעטערדיגע ממשיכים האבן אנגענומען דעם נאמען אפיציעל ^[1]. אין דער ישיבה האט מען געלערנט ש"ס מיט התמדה, און דער חפץ חיים זצ"ל אליין האט זיך באזונדערס געזארגט אז די בחורים זאלן אויך היטן זייערע צינגער — שמירת הלשון איז דארט נישט געווען קיין טעאריע.

נאך דער מלחמה

נאך דער חורבן האבן תלמידים פון ראדין אויפגעשטעלט ישיבות לזכר ראדין אין אמעריקע און אין ארץ ישראל, למשל אין נתניה ^[1]. היינט זענען דא א סך "חפץ חיים" ישיבות איבער דער וועלט. אין א ראדינער ישיבה, זאגט מען, איז דער שווערסטער סדר נישט דער פרי-סדר — נאר דער סדר ווען מען מוז זיצן ביים טישל און נישט רעדן קיין שום רכילות.