חסידות סלאנים

געשיכטע

חסידות סלאנים איז געגרינדעט געווארן אין מיטן פון די 1800ער יארן אין סלאנים, אין מערב‑ווייסרוסלאנד, און שטאמט פון קארלין: ר' שלמה פון קארלין, ר' מרדכי פון לעכוויטש, זיין זון ר' נח, און ר' משה פון קאברין. נאך דער פטירה פון ר' משה קאברינער (תרי"ח / 1858) האבן די חסידים געקרוינט זיין תלמיד ר' אברהם ווינבערג, דער "יסוד העבודה" (1804 – י"א חשון תרמ"ד / 1883). אין תרל"ג (1873) האט ער געשיקט עטליכע אייניקלעך און חסידים זיך באזעצן אין טבריה, און דער דאזיגער קליינער קערן האט שפעטער, נאכ'ן חורבן, אויפגעבויט די חסידות פון דאס ניי אין ארץ ישראל. זיין אייניקל ר' שמואל ווינבערג, דער "דברי שמואל" (נסתלק י"ט שבט תרע"ו / 1916 אין ווארשע), האט געפירט 32 יאר, אויפגעשטעלט די ישיבה "אור תורה" ביים קבר פון ר' מאיר בעל הנס, און איז געווען פון די יסודות פון אגודת ישראל. זיין זון ר' אברהם, דער "בית אברהם" (נסתלק א' אייר תרצ"ג / 1933), האט געפירט אין ביאליסטאק און באראנאוויטש מיט דער ישיבה "תורת חסד". דער יונגער רבי, ר' שלמה דוד יהושע ווינבערג, איז אומגעקומען על קידוש השם ו' חשון תש"ד (1943) אין לאגער קאלדיטשעווא, נאכדעם וואס ער האט נישט געוואלט פארלאזן זיינע חסידים (לויט עדות פון לעבנגעבליבענע); דער טאג איז ביי סלאנים א טאג פון זכרון. אין ב' חשון תש"ב (1941) האט ר' שלום נח בערעזאווסקי אויפגעשטעלט די ישיבה "בית אברהם" אין ירושלים, וואס איז געווען דער יסוד פון דער חסידות נאך דער מלחמה; ער איז שפעטער געווארן רבי (א' אייר תשמ"א), איז געווען א מיטגליד פון מועצת גדולי התורה, איז באקאנט פאר זיינע ספרים "נתיבות שלום", און איז נסתלק געווארן ז' אב תש"ס (2000).

היינט

פון תשמ"א (1981) איז די חסידות צעטיילט אויף צוויי הויפן, ביידע אין ירושלים. (1) סלאנים — ר' שמואל בערעזאווסקי, זון פונעם "נתיבות שלום", מחבר פון "דרכי נעם"; קהילות אין ירושלים, בני ברק, ביתר עילית, קרית גת, עמנואל, אלעד, בית שמש, און קליינע קהילות אין בארא פארק, מאנסי און לאנדאן; אין 2016 — 1,388 משפחות. (2) סלאנים (ווינבערג) — ר' אברהם ווינבערג; אין 2016 — 732 משפחות. די צעטיילונג איז געקומען ווען א טייל חסידים האבן נישט מסכים געווען צו דער קרוינונג פון ר' שלום נח בעפאר דער פטירה פונעם עלטערן רבי'ן ר' אברהם ווינבערג (י"ב סיון תשמ"א).